การพัฒนาต่อมน้ำลายในตัวอ่อน

ประการแรกพวกเขาใช้ค็อกเทลสารเคมีที่อนุญาตให้มีการก่อตัวช่องปาก พวกเขาใช้เครื่องดื่มค็อกเทลนี้เพื่อกระตุ้นเซลล์ต้นกำเนิดจากตัวอ่อนเพื่อสร้างและใช้เวกเตอร์ไวรัสเพื่อให้เซลล์แสดงทั้งการเพิ่มสารเคมีทั้งสองเข้าไปในส่วนผสมทำให้เซลล์กลายเป็นเนื้อเยื่อที่การวิเคราะห์ทางพันธุกรรมพบว่าคล้ายกับการพัฒนาต่อมน้ำลายในตัวอ่อน

ขั้นตอนสุดท้ายคือเพื่อดูว่า organoid สามารถทำงานในสัตว์จริงได้หรือไม่ พวกเขาฝังอวัยวะเหล่านี้ไว้ในหนูที่แท้จริงโดยไม่ใช้ต่อมน้ำลายและทดสอบโดยการให้กรดซิตริก เมื่อเนื้อเยื่อถูกย้ายไปพร้อมเนื้อเยื่อเกี่ยวพันเนื้อเยื่ออ่อน เนื้อเยื่อตัวอ่อนอีกตัวหนึ่งซึ่งมีความสำคัญเนื่องจากเป็นเนื้อเยื่อที่เชื่อมต่อกันซึ่งช่วยให้อวัยวะต่างๆสามารถยึดติดกับเนื้อเยื่ออื่น ๆ ได้เนื้อเยื่อที่ฝังอยู่นั้นจะเชื่อมต่อกับเนื้อเยื่อประสาทและใน การตอบสนองต่อการกระตุ้นการหลั่งสารที่น่าทึ่งคล้ายกับน้ำลายจริง